کلینیک تخصصی حکیم

  • Info@hakimclinic.org
  • 02122238999 و 02188946643

آسیب رباط صلیبی قدامی (ACL)

مقدمه:

رباط صلیبی قدامی (ACL) ازجمله رباط‌های مهم داخلی مفصل زانو می‌باشد. رباط متقاطع قدامی یا رباط صلیبی قدامی باعث محدود کردن حرکت استخوان درشت‌نی به سمت جلو وحرکت استخوان ران به سمت عقب می شود. در واقع حرکات زانو را کنترل می کند و از حرکات اضافه در زانو جلوگیری می کند. آسیب دیدگی ACL زانو به پاره شدن رباط صلیبی قدامی زانو اطلاق می شود. که باعث کاهش ثبات زانو می شود.

این آسیب دیدگی بیشتر در بین ورزشکاران رواج دارد و در ورزش هایی که نیاز به ایستادن و یا تغییر مسیر ناگهانی دارند ، از جمله بسکتبال ، فوتبال ، تنیس و والیبال بیشتر دیده می شود. در بین آسیب های ورزشی 88% آسیب ها مربوط به رباط صلیبی قدامی است. رباط صلیبی قدامی(ACL) یکی از چهار رباط اصلی زانو است که از حرکت رو به جلوی درشت نی (Tibia) و چرخش داخلی آن جلوگیری می کند.

آسیب ACL

نوع کفش، آمادگی جسمانی قبل از فعالیت (گرم کردن)، جنسیت، سن و… از فاکتور های مهم در آسیب این رباط محسوب می­شوند.

طبق تحقیقاتی که انجام شده، معمولا این آسیب در میانه رقابت و یا انتهای رقابت، پس از فرود، تغییرات آنی در مسیر حرکت، برخورد با سایر افراد رخ می دهد.

علائم این آسیب درد، تورم و عدم وجود ثبات در حالت ایستاده در فرد است. پارگی رباط صلیبی زانو درجات  مختلفی دارد و بر اساس شدت علائم و محدودیت ها متفاوت خواهد بود.

درجات آسیب ACL

به طورکلی شدت و درجات آسیب رباط صلیبی جلویی (قدامی)شامل:

درجه ۱ :پارگی خفیف است. ناپایداری وجود ندارد و میزان خونریزی پایین است.

درجه۲ :خونریزی وجود دارد و پارگی ناقص است. به دلیل پارگی ناقص تاحدودی بی ثباتی وجود دارد.

درجه ۳ :از هم گسیختگی فیبرها کامل است (پارگی کامل) .

آسیب ACL

مکانیسم و علت آسیب:

طبق مطالعات انجام شده پارگی رباط ACL زمانی ایجاد میشود که ضربه به انتهای فوقانی درشت نی (تیبیا)  باعث حرکت به سمت جلو درشت نی شود و یا زانو شدیداً به سمت عقب حرکت کند (هیپراکستنشن زانو).

شایعترین مکانیسم پارگی رباط متقاطع جلویی (صلیبی یا قدامی) چرخش زانو به خارج به همراه والگوس زانو است. محل پارگی ممکن است در ناحیه اتصال این رباط به انتهای تحتانی ران، انتهای فوقانی درشت نی و یا در وسط باشد

عوامل دیگری که در پارگی ACL موثرند عبارت اند از:

  • تغییر مسیر سریع پا
  • توقف ناگهانی
  • فرود آمدن نادرست در هنگام پریدن روی زانوی خم
  • پایین آوردن سرعت دویدن ناگهانی
  • ضربه مستقیم به زانو
  • کاهش قدرت عضلات همسترینگ

ارزیابی این عوامل و تشخیص فاکتورهای آسیب زا می تواند باعث کاهش احتمال آسیب شوند.

آسیب ACL

علائم:

از نشانه‌های آسیب‌دیدگی رباط صلیبی قدامی (ACL) می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • معمولاً در هنگام آسیب صدایی از زانویشان شنیده شده است و بلافاصله فرد دچار زانو درد شدید می شود.
  • در عرض 24 ساعت زانو متورم خواهد شد. اگر اقدامی هم انجام نشود معمولا تورم و درد به خودی خودبرطرف شود.
  • احساس ضعف و بی‌ثباتی در زانوی فرد آسیب‌دیده و نیز اقرار به خالی کردن زانو در راه رفتن توسط بیمار
  • عدم توانایی در قرار دادن وزن بدن روی یک نقطه، بدون درد.
  • کاهش دامنه حرکت زانو
  • لنگیدن هنگام راه رفتن
  • همارتروزHemarthrosis ) ) تجمع خون درمفصل

اگر این نشانه ها به موقع درمان نشوند و فرد تمایل به ادامه فعالیت را داشته باشد، زانو ناپایدار خواهد بود و این ناپایداری خطر آسیب به منیسک زانو و آرتروز را به همراه خواهد داشت.

آسیب ACL

درمان:

درمان آسیب رباط صلیبی به عوامل مختلفی از جمله سبک زندگی بیمار و سطح فعالیت فرد متفاوت خواهد بود. در بسیاری از موارد درمان این نوع آسیب دیدگی شامل درمان غیر جراحی و جراحی است.

درمان غیر جراحی شامل :

  • استراحت: هدف بی حرکتی و جلوگیری از وزن اندازی روی سمت درگیر است.
  • استفاده از سرما: هدف کاهش درد و تورم
  • بانداژ: هدف کاهش تورم و بیحرکت کردن زانو
  • بالا نگاه داشتن زانو: هدف کاهش تورم و جلوگیری از اختلال در گردش خون

آسیب ACL

  • استفاده از زانو بند: هدف افزایش ثبات زانو و جلوگیری از حرکات اضافه
  • استفاده از دارو: هدف کاهش درد و التهاب

آسیب ACL

در مرحله بعدی توانبخشی و فیزیوتراپی در بهبود علائم و افزایش عملکرد نقش اساسی دارد. هدف اصلی در توانبخشی و درمان غیر جراحی بدست آوردن دامنه حرکتی مفصل و تقویت عضلات زانو است. استفاده از :

  • سرما درمانی
  • تحریکات الکتریکی
  • ورزش درمانی
  • لیزر تراپی
  • منوال تراپی

است. در کنار توانبخشی بعضی از تزریقات مانند پی ار پی، ازن تراپی نیز می تواند کمک کننده باشد.

آسیب ACL

اگر پارگی رباط صلیبی قدامی شدید باشد و یا همراه با آسیب به سایر بافت­های زانو مثل، منیسک باشد درمان جراحی انجام می گیرد.

آسیب ACL

عمل جراحی به دو روش صورت ی­گیرد:

روش ترمیمی (Repair): که معمولا موفقیت آمیز نیست و نتایج خوبی به همراه ندارد.

روش بازسازی (Reconstruction): در روش بازسازی از انواع مختلف گرفت استفاده می­شود که نتایج بهتری دارد.

معمول­ ترین گرفت های مورد استفاده در این جراحی عبارتنداز:

  • پیوند از تاندون پاتلا:
  • پیوند از تاندون همسترینگ (HTG)
  • پیوند از تاندون چهارسر رانی
  • آلو گرفت (Allograft)

آسیب ACL

فیزیوتراپی و توانبخشی و استفاده از زانو بند برای افزایش ثبات، حفاظت از زانو، پس از جراحی بخش مهمی از درمان جراحی محسوب می شود.

آسیب ACL

Source: www.versusarthritis.org

دیدگاه خود را بنویسید